بسیاری از غذاها در قوطی های فلزی نگهداری می شوند و بسته بندی آن شامل چای، کیک ماه، آب نبات و ... می شود اما روش های تولید قوطی های فلزی از زمان های قدیم تا به امروز متفاوت است. امروز این دانش را برای همه به اشتراک خواهم گذاشت.

روش سنتی ساخت قوطی های فلزی به این صورت است که ابتدا ورق آهنی را به صورت مربع برش می دهند، سپس ورق را به صورت گرد (ساده شده) می غلتانند و سپس خط اتصال طولی تشکیل شده را لحیم می کنند تا یک انتهای سیلندر را به صورت مهر و موم جانبی تشکیل دهند. کف قوطی فلزی و کلاهک انتهایی گرد به صورت مکانیکی به صورت فلنج در میآیند و رول میشوند و مهر و موم میشوند (این یک درز چین دار دوگانه است) تا بدنه فلز را تشکیل دهد. سر دیگر قوطی با محصول پر می شود و سپس قوطی درب بسته می شود از آنجایی که این قوطی فلزی از سه قسمت زیرین، بدنه و درب تشکیل شده است، روش ساخت قوطی سه تکه اساساً وجود ندارد. در 150 سال گذشته فقط میزان اتوماسیون و دقت پردازش تغییر کرده است.
در اوایل دهه 1970، یک اصل جدید قوطی سازی ظاهر شد. طبق این اصل، بدنه قوطی و ته قوطی یک قطعه یکپارچه است که توسط یک دال گرد سوراخ می شود.
داخل محصول فشرده می شود و سپس مهر و موم می شود. این قوطی دو تکه است. این قوطی فلزی دو روش شکل دهی دارد: روش پانچ، نازک کردن و کشیدن (یعنی روش پانچ و کشیدن) و روش پانچ و سپس پانچ (یعنی روش کشش عمیق، اینها خود تکنولوژی روش پانچ جدیدی نیست. در اوایل جنگ جهانی اول برای ساخت گلوله و قوطی استفاده می شد. تفاوت در استفاده از فلز بسیار نازک و سرعت تولید بالا (تولید سالانه صدها میلیون ستاره) است. .

